Język fenicki
Główny artykuł: język fenicki
Język fenicki wypada aż do kananejskiej gałęzi pn.-zach. grupy języków semickich. Był on prawie iż powinowaty spośród językiem hebrajskim. wielkiego formatu jest przede wszystkim spośród licznych napisów, które znajdowano w wielu miejscowościach ponad Morzem Śródziemnym. Najstarsze spośród napisów pochodzą spośród IX w. p.n.e., aliści nie jest dozwolone jest spośród V w. p.n.e. czy późniejsza. Napisy te są w większości wypadków krótkie, samogłoski nie są oznaczane, i treść napisów mało urozmaicona. spośród tego względu język Fenicjan jest mało znany.
Pomiędzy IV i II wiekiem język fenicki wyszedł spośród użycia, choć w piśmie był używany w dalszym ciągu w II wieku po Chrystusie Dialektem języka fenickiego był język punicki używany w Kartaginie, kto jak język neopunicki przetrwał na terenie Afryki aż do IV wieku n.e., wyparty całkowicie nie prędzej w VII wieku przez język arabski.