Fenicja

Religia

Religia Fenicjan miała charakter politeistyczny. z przodu panteonu bogów fenickich stali Baal i Astarte. Baal (Pan) innymi słowy Baal-samin (Pan niebios), także w charakterze Zeus w Grecji, był władcą wszystkich bogów oraz najwyższym władcą i opiekunem Fenicjan. Nadawano mu atrybuty solarne, w wielu przypadkach przedstawiając Baala ze słonecznymi promieniami naokoło głowy. Baalbek - środek jego kultu było nazwane przez Greków Heliopolis - Miastem słońca. Istniało w starożytności reportaż greckie o Fenicji Φοινικικά (Foinikika), rzekomo z XIII w. p.n.e., które zachowało się w przeróbce z i w. po Chrystusie. wiadomości pochodzące z tego źródła uważano przez długi godzina po większej części za kłamstwa, najnowsze wykopy zdają się atoli niektóre z tych wiadomości potwierdzać. Napisy i groszaki fenickie zawierają na ogół zaledwie imiona bóstw i notabene zaledwie z późniejszej epoki. Ciekawe jest, że bóstwa morskie pojawiają się nie raczej w epoce hellenistycznej, co wskazywałoby, iż Fenicjanie początkowo mieszkali głęboko lądu, jak chłopstwo i pasterze. W każdym razie, dawniejsze bóstwa fenickie mają wyraźny charakter naturalistyczny. Czczono w Fenicji pod różnymi postaciami siły i zjawiska przyrody. Bogów nazywano ogólnie elonim. Ogólną nazwą był podobnie Baal, ponieważ nie ma, wbrew wielce powszechnemu mniemaniu, jakiegoś określonego boga tej nazwy, są natomiast baalowie rozmaitych miast. przykładowo Baalem Tyru był Melkart. Baalath (rodzaj żeński) Byblosu, słynna Astarte, raczej była uosobieniem płodności (i ergo miłości płciowej), odtąd także boginią księżyca. do najważniejszych bóstw należał podobnie Eszmun – siła Życiowa, czczony w szczególności w Sydonie. głęboko zakorzenione w kulturze fenickiej było składanie bogom ofiar z ludzi, w szczególności z przychówek (patrz: Moloch).